آخر و عاقبت فساد در جوامع مختلف!
ساعت ٢:٠٦ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٧/٦/٢٢  

میدونید اگه در کشوری یکی از دولتمردان به فسادی متهم یا محکوم بشه  چه رفتاری باهاش میکنن؟ حالا فرقی نمیکنه این فساد، فساد اخلاقی، مالی، دروغ، تقلب، جعل، خیانت و یا هر چیز دیگه ای باشه.

خوب جواب تا حدودی بستگی به کشورش داره. در ادامه میتونید واکنش کشورهای مختلف رو ببینید:

آمریکا:

1) شخص مورد نظر سریعاً از کار برکنار میشه.

2) دادگاهش 14-15 سال طول میکشه.

3) در نهایت به 4-5 سال زندون محکوم میشه.

4) خودش که هیچ، تا 25 نسل بعدش هم اگه بخوان تو شورای مدرسه بچه شون عضو بشن بهشون گیر میدن که یکی از اجداد شما فلان فساد رو داشته.

 

کشورهای اروپایی:

1) شخص متهم به فساد سریعاً استعفا میده و از سیاست کنار میره.

2) مردم هم یه مدت کوتاهی بعد یادشون میره.

 

چین:

1) یه دادگاه تشکیل میشه و فرداش فرد یا افراد مورد نظر اعدام میشن.

  * 70 درصد اعدامی های چین مربوط به مفاسد اقتصادی است(اینجا رو ببینید).

 

ژاپن:

1) شخص بعد از متهم شدن به فساد خودکشی میکنه (اینجا رو ببینید).

 

ایران:

1) شخص متهم در نامه ای به حضرت ابوالفضل یا امام زمان از دروغپردازان شکایت میکنه (همون به موش مردگی زدن خودمون).

2) یه سری به قم میزنه و با علما دیدار میکنه.

2) شخص یا اشخاصی که اتهام رو وارد کردن به جایی فرستاده میشن که ... (راستی کسی میدونه پالیزدار کجاست؟)

3) مافوق شخص متهم اون رو همه جا همراه خودش میبره تا رسانه ها روزی 500 بار اون رو به مردم نشون بدن.

4) در نهایت فرد متهم در سمت خود باقی مونده یا به پست بالاتری ارتقا پیدا میکنه.

 

همراهی موسویان با هاشمی زمانی که متهم به جاسوسی شده بود.

 

همراهی مشایی با احمدی نژاد زمانی زمانیکه گروه های مختلف خواهان برکناری او شدند.


 
وبلاگ نگاری کودکان: به نام کودکان، به کام والدین!
ساعت ٩:٤٤ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٧/٦/۱٥  

 

چه احساسی بهتون دست میده اگه تو دبستان، راهنمایی، دبیرستان، محله و یا محل کارتون اطرافیانتون اطلاعات کاملی در مورد گذشته شما داشته باشند و یا حتی چیزهایی رو در مورد شما بدونن که خود شما هم از اونها بی خبرید! مثلاً اینکه اولین کلمه ای که شما گفتید چی بوده، از چه غذاهایی خوشتون میاد، از چه چیزهایی می ترسیدید، چه عادتهای بدی داشتید و مسائلی از این قبیل.

 

وقایع نگاری کودکان:

تعجب نکنید. برای دونستن این چیزها لازم نیست که اونها وقت زیادی صرف کنن. تنها کافیه که وقت بذارن و وبلاگی رو که والدین شما در مورد شما درست کردن بخونن. اگه شما هم اهل وبلاگ خوندن باشید و یا لیست وبلاگهای بروز شده رو به صورت تصادفی مرور کنید حتماً با تعداد زیادی از این دست وبلاگ ها مواجه خواهید شد. وبلاگهایی که در اونها والدین (یکی یا هر دوی اونها)  وقایع مرتبط با فرزندشون رو به صورت مستمر ثبت میکنن.

با توجه به تاثیر غیرقابل انکاری که این وبلاگها در زندگی این کودکان خواهند داشت یه سوال اساسی که ذهن من رو به خودش مشغول کرده اینه که تاثیرات مثبت و منفی اونها بر زندگی این افراد چیه؟ آیا والدین به صرف والدین بودنشون حق دارند تمام اطلاعات کودکی فرزندشون رو در این سطح وسیع انتشار بدن؟

اهدافی که برای این گونه وبلاگها به ذهن من میرسن رو میخوام به دو دسته تقسیم کنم. اهدافی که در خدمت والدین هستن و اهدافی که به نفع کودک هستند.

فواید وبلاگ برای والدین:

در مورد والدین که نویسندگان این وبلاگها هستند می توان به اهداف زیر اشاره کرد:

1) ابراز محبت به کودک: اصولاً والدنی همواره به دنبال راههایی برای نشان دادن علاقه و محبت خود به کودکانشان هستند و بسیاری از والدین با صرف ساعتی از وقت روزانه شون برای نوشتن این وبلاگها به نحوی سعی میکنن این حس خودشون رو ازضا کنند.

2) گذراندن وقت: مثل خیلی از وبلاگ نویس ها که موضوعی رو برای وبلاگ خود انتخاب می کنن برخی از والدین هم صرفاً از این وقایع نگاری کودکشون به عنوان یه موضوع برای وبلاگ خود استفاده میکنن.

3) حلقه های دوستی مادران: با مرور زمان بسیاری از این وبلاگها به صورت حلقه های دوستی نویسندگان (که غالباً شامل مادران می شود) درآمده است. به این ترتیب جمعهای دوستانه و همسایه های قدیمی جای خود را به این گونه روابط اینترنتی داده است. در این جمع ها والدین به تبادل نظر و تجربیات خود در زمینه های مرتبط با فرزندانشان می پردازند.

4) ارتباط با سرزمین مادری از خارج از کشور: در برخی از این وبلاگها که نویسندگان آنها در خارج از کشور قرار دارند والدین به این وسیله سعی می کنند ارتباط فرزندشان (و در واقع ارتباط خود) را با سرزمین مادریشان حفظ و فرزند خود را با فرهنگ ایرانی تربیت کنند.

 

فواید وبلاگ برای کودکان:

اما در مورد فواید بالقوه ای که این وبلاگها می تواند برای کودکان که موضوع این وبلاگها هستند داشته باشند می توان به موارد زیر اشاره کرد:

1) ثبت خاطرات: این وبلاگها به گونه ای خاطرات دوران کودکی افراد را با تمام جزئیات به ثبت میرساند. البته برای این جنبه نیازی به انتشار خاطرات کودک بر روی اینترنت نیست و پدر و مادر می توانند این مطالب را به صورت خصوصی و بر روی کامپیوتر شخصی خود نیز داشته باشند.

2) استفاده از تجربیات دیگران در تربیت بچه: چنانچه پیشتر اشاره شد والدین با استفاده از این وبلاگها سعی در اشتراک تجربیات خود با دیگران و استفاده از نظرات آنها دارند. در این مورد نیز به نظر میرسد با رشد و پیشرفت تکنولوژی در بسیاری از موارد می توان خیلی سریعتر و راحتتر مسائل اینچینی را با یک مشاور در میان گذاشت و نتایج بهتری نیز به دست آورد.

 

در کنار فوایدی که در بالا ذکر شد خطرات بالقوه این وبلاگها و تاثیرات منفی آنها در زندگی کودک را نیز باید درنظر گرفت. مهمترین مساله ای که در این مورد باید به آن اشاره کرد فاش شدن اسرار کودکی و اطلاعات شخصی کودک در سطح وسیع است.

نمیخواهم از این وبلاگها به عنوان یک موضوع کاملاً منفی یاد کنم و یا خیلی در مورد آنها بزرگ نمایی کنم. اما متاسفانه ما ایرانی ها به شدت به درمان معتقدیم تا پیشگیری. اول کاری را انجام میدهیم و بعد به بررسی نتایج و پیامدهای آن میپردازیم. با توجه به اینکه این پدیده در جامعه ما نوظهور است و عمر اکثر این وبلاگها کمتر از چند سال است امیدوارم خانواده ها با دقت بیشتری به این مساله بپردازند و پیش از انتشار هر گونه مطلبی در مورد کودکانشان به عواقب احتمالی آن فکر کنند.

 

چه نویسنده چنین وبلاگهایی هستید یا نه، مشتاقانه منتظر نظرات شما هستم.

 

پانوشت:

عکس ها تزئینی است.