پدیده موبایل زدگی جامعه ما!
ساعت ٧:٤٤ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٧/٥/۱۳  

 

تصور کنید دارید داخل بزرگراه دارید رانندگی می کنید که یه دفعه یه تصادف وحشتناک جلوی شما رخ میده. اولین کاری که می کنید چیه؟

خوب مسلمه سریع موبایلتون رو در می آرید. که چه کار کنید؟ زنگ بزنید برای کمک؟ نه! که سریع چند تا عکس توپ و دست اول از صحنه بگیرید.

 

شما هم حتماً تا حالا با این جور صحنه ها برخورد کردید که به محض اینکه اتفاقی میافته همه گوشی هاشون رو درمیارن و شروع به عکسبرداری یا فیلمبرداری می کنند.

عکس ها رو خودتون ببینید و قضاوت کنید.

مراسم خاکسپاری خسرو شکیبایی.

 

مراسم خاکسپاری خسرو شکیبایی.

 

یه کنسرت موسیقی.

 

حضور احمدی نژاد در جمع مردم خانی آباد (همین دیروز).

 

خوب اگه برگرده و تو و پیکان رو با یه مشت یکی کنه تقصیر نداره.

 

تو مراسم تدفین به جای احترام به مرده و بازمانده هاش فکر عکسبرداری با موبایلمونیم

به جای اینکه مثل یه آدم متمدن حرفمون رو به رئیس جمهور بزنیم، فکر عکسبرداری با موبایلمونیم.

به جای لذت بردن از کنسرت، فکر عکسبرداری با موبایلمونیم.

تو لحظات ناراحتی و مشکلات مردم ....

 

پانوشت:

باور کنید فرهنگ ما رو کسی جز خودمون نمیتونه درست کنه. بیایید اول خودمون و بعد جامعه مون رو اصلاح کنیم.

 

جواب برخی دوستان: تعدادی از دوستان به این امر اشاره کردن که این کار روشی برای ثبت لحظات خاطره انگیز و یا یک تفریح است. ما هم هرگز منکر این جنبه های مثبت نیستیم. اتفاقاْ سفارش هم می کنیم که لحظه های خوب زندگی رو با این کار موندگار کنید. اما همونطور که تو تصاویر می بینید موقعیت هایی هست که این کار موضوع اصلی رو تحت الشعاع قرار میده. اصل اینه که شما از مسافرت لذت ببرید، نه این که همش به فکر عکسبرداری باشید. یا عکسبرداری از کسی که تو حالت نه چندان مناسبیه شاید برای شما سرگرم کننده باشه اما ممکنه اثر منفی در شخص مقابل داشته باشه. به هر حال اون چیزی که ما باهاش مخالفیم حالت افراطی این قضیه است.

پنج دقیقه میخوای با یکی از دوستات صحبت کنی، شیش بار موبایلش زنگ میزنه. طرف هم هربار انگار نه انگار که داشت با شما صحبت میکرد سریع گوشیش رو برمیداره و شروع به خوندن پیامک یا جواب دادن تلفن میکنه. حالا همچین کار مهمی هم نداره. یا جک براش فرستادن، یا یکی از دوستاش از سر بیکاری زنگ زده. بابا مگه بقیه مردم دنیا موبایل ندارن.